Wordt dit de langste Stille Zaterdag ooit?

Wordt dit de langste Stille Zaterdag ooit?
Of duurde die eerste Stille Zaterdag toen ook vrij lang?

Duurde het bij de vrienden van Jezus ook een hele tijd
vooraleer ze de pijnlijke dood van Jezus konden verwerken?
De tijd van eerst rouwen en dan nieuwe ervaringen en inzichten.
De tijd dat hun bewustzijn en hun mond werden geopend.
Dat Hij voortaan op een andere wijze
bij hen aanwezig zou zijn.
Dat Hij op een nieuwe wijze present zou komen
in hun geest en in hun broederlijk en zusterlijk samenkomen,
in de kracht van hun woorden en gebaren van liefde.

Duurt niet ook onze Stille Zaterdag langer dan we denken?
De tijd tussen verlies en herstel.
De tijd tussen afscheid nemen en rouwen
en herleven en nieuwe inzet.
De tijd tussen ‘oud gedrag kunnen verlaten’
en ‘ intreden in nieuw gedrag’.

Mogen wij het doorheen de pijnlijke coronacrisis
ook meemaken vandaag en morgen:
onze ogen die worden geopend
en ons gedrag dat wordt vernieuwd.

In de toekomst minder gefocust op materie en prestatie.
Meer ontvankelijk en vervuld door wat al is.
Minder on-verbonden-economisch denken
en meer mondiaal-sociaal-duurzaam handelen.

Kan de lange Stille Zaterdag van ons huisarrest
een doorbraak worden van nieuw bewust-zijn?

Alle levensbeschouwingen en religies meer samen,
in dienst van de ene, gedeelde weg voor mens en wereld.
‘De eindelijke doorbraak’ van een nieuw waardenpatroon.
Gedragen door politieke partijen samen, door burgers samen,
door politiek, deskundigen en burgers samen
zoals in de bestrijding van de coronacrisis.

Laten we het hopen dat onze lange Stille Zaterdag
een krachtige en duurzame ommekeer mag op gang brengen.
Het evangelie omgezet in zorg voor gerechtigheid voor de hele aarde.