De Goede Week – een tegenstelling

Vroeger zat er in de Goede Week ook al een tegenstelling:
voorjaarslicht en lentebloesems in volle explosie
en in de liturgie het lijden en de dood van Jezus,
verlies en verdriet bij zijn leerlingen.
Maar dit jaar maakt de coronatijd het allemaal nog veel scherper.
Ons leven en de samenleving zijn juist
in deze Veertigdagentijd en Goede Week
doortrokken van ontreddering en isolement,
van angst en onzekerheid, van lijden en pijnlijk afscheid.
In het dagelijkse nieuws staan de cijfers van de dood centraal.

In de liturgie van de Goede Week staat
– meer dan in alle andere weken samen –
de focus op het kruis.
Een goed mens, een goddelijk mens moet een lastige lijdensweg gaan en wordt gekruisigd.
Zoals het nog altijd gebeurt.
Ook in de 21ste eeuw worden mensen
met zorg voor gerechtigheid en vrede voor de aarde
gedood door leiders vol berekening van eigen macht en welvaart.

En in deze coronadagen sterven mensen
in de diepste fysieke en psychische ellende een eenzame dood.

Het leven op aarde is lastig om te dragen.
We hopen op licht
maar er is nog zoveel duisternis.

De Goede Week neemt ons lijden ernstig.
Pasen versterkt ons gelovig hopen.

Met innerlijke geestkracht en liefde kunnen we
ons leven en dat van andere bestaanbaar maken.

We gaan deze week de weg die Jezus ging.
De weg door verlies en pijn.
De weg van kracht na kwetsbaarheid.

Mogen we de weg kunnen samen elk apart en samen.
Mogen we de komende met elkaar verbonden
een geestelijke geloofsgemeenschap vormen:
verbonden in lief en leed,
verbonden in nabijheid en afstand.

Een innige en sterke Goede Week toegewenst!!