Two popes

Twee heel menselijke – imperfecte – pausen.
Twee broze gelovigen.
Twee kwetsbare mensen.

Mag het zo worden:
in de katholieke kerk,
in alle godsdiensten.

Of is het zo al bezig?
Al te menselijke curiekardinalen.
en heel menselijk en kwetsbaar godsdienstig leiderschap.
Open en zoekende godsdienstigheid.

Gedaan met eeuwige, onveranderlijke dogma’s en doctrines.
Gedaan met absolute, dwingende zekerheden over God en mens.

Ruimte voor niet-weten.
Ruimte voor ‘verandering’.
In alles
oog hebben voor de eigen beperktheden.
en tegenover iedereen
een houding van barmhartige liefde.

Een film met een knappe visie en aanpak.
Heerlijke dialogen.
Schitterende acteerprestaties.
Een sterke film.