Religie in tijden van coronacrisis

Er zijn godsdienstige mensen en groepen die beweren:
dat het coronavirus een straf van God is voor al het slecht in de wereld.
Veel publieke aandacht en gehoor krijgen deze stemmen niet meer.

Er zijn andere godsdienstige mensen en groepen die zeggen dat alles de wil van Allah of God is.
Tja, veel is er dan voor de mens op aarde niet meer te doen.

Weer anderen bidden voor persoonlijke vrijwaring, bescherming en genezing en voor het einde van de pandemie.
Het drukt empathie en compassie uit maar de meeste mensen volgen met veel meer geloof de richtpunten van de wetenschappers, op hun tv ’s avonds.

De uitzonderlijke corana-crisis doet zoveel dingen duidelijker zien dezer dagen. Godsdiensten worden herinnerd aan de grenzen en de eigen ruimte van hun spreken over God.
Natuurwetenschappen en geloven in God kunnen best relatief gescheiden van elkaar blijven werken.

Welk godsdienstig spreken geen relevantie meer heeft,
heb ik al opgesomd.
Maar er is in tijden van corona nog steeds voluit ruimte voor godsdiensten die zich inschrijven in de zorgende verantwoordelijkheid van de mens(heid). In die menselijke en intermenselijke dynamiek blijven ze hun eigen plaats en rol behouden en spelen.

Religie en spiritualiteit
kunnen de geestkracht en draagkracht van mensen versterken.
Religie en spiritualiteit
kunnen de wondere werkzaamheid van de menselijke verbondenheid
met het transcendente en het goddelijke tot een geestelijke, humane en sociale kracht laten openbloeien voor mens en samenleving.
Religie en spiritualiteit
kunnen gelovigen verbinden en verenigen
in een unieke begeestering die hen in gezamenlijke rituelen en geloofsgemeenschapen wordt geschonken.

De coronacrisis werkt als een CT-scan of röntgen-doorlichting van onszelf en onze samenleving.
Zo doet ze ook de reeds lang aan gang zijn grote, moderne transformatie in godsdiensten nog beter inzien.
Ze kan een stimulans zijn om godsdiensten nieuw en betekenisvol af te stemmen op de 21ste eeuw.
Het christendom heeft veel troeven om een kostbare rol te blijven in het tijdperk van de mens.