Kinderen van Apate. Over leugens en waarachtigheid

Kinderen van Apate. Over leugens en waarachtigheid

“Wanneer we de leugen in de politiek willen bestrijden,
hebben we een herwaardering van waarachtigheid nodig.
Meer waarachtigheid  in het politieke bestuur en publieke debat krijgen:
dat is misschien wel de belangrijkste opgave voor de hedendaagse democratie.”

“We zouden meer moeten loskomen van het onwrikbare geloof in het eigen gelijk.
Het is immers dat geloof dat verantwoordelijk is voor heel  wat kwalijke aspecten van de huidige tijd:
de polarisatie, de onwil om feiten te erkennen wanneer die knagen aan het eigen gelijk,
de bereidwilligheid om leugens te geloven en te verspreiden wanneer zij het eigen gelijk bekrachtigen.”

We hebben nood aan meer zelftwijfel en kritische zelfintrospectie en
aan mensen die uit hun eigen denkkaders kunnen en willen treden.
Mensen die zien dat de ander ook – ten dele – gelijk kan hebben.

De kennis van de werkelijkheid en waarheid  komt enkel dialogisch tot stand.

Tot zover Alicja Gescinska in haar recente boek
‘Kinderen van Apate. Over leugens en waarachtigheid.

Alicja Geschinska schetst een heel verhelderend, breder kader van de actuele problematiek van het verval van de waarheid.
Het is een betrokken, kritisch en opbouwend werk. Weer een boek van haar dat de moeite waard is om aandachtig te lezen.
Heel interessant voor allen die begaan zijn met samenleving en politiek.

In de lijn van dit essay dacht ik zelf:
misschien kunnen we de waarachtigheid van maatschappelijke en
politieke leiders aanwakkeren of bevorderen door hen voortaan
enkele heel persoonlijke vragen voor te leggen.
Misschien kunnen we dat het best doen door hen vragen voor te leggen over hun zelfperceptie en zelfkennis, over hun zelftwijfel en kwetsbaarheid.
Misschien kunnen we die vragen zelf ook eens proberen te beantwoorden in een gesprek met vrienden…

Neem jij nu en dan tijd voor een zelfkritische bezinning?
Waarover ben jij zelf kritisch betreffende je maatschappelijke en politieke standpunten en je eigen politiek bezig?

Heb jijzelf – politieke – zelftwijfel? En welke is die twijfel?
Hoe kritisch ben jij over politiek? En hoe kritisch ben je voor die eigen kritiek?
En hoe speel jij  zelf in op je kritische politieke analyse?

Op welk punt zou jij kunnen vasthangen aan je eigen groot gelijk?
Waar zou jijzelf uit je denkkaders (moeten) kunnen treden?

Welke politieke tegenstanders hebben volgens jou ook wel – ten dele – gelijk?
Wat kan jij in welke andere politieke partijen het best waarderen?

Wat zou jij zelf kunnen doen om meer dialogisch en verbindend
aan politieke toenadering en compromis te werken?