Wat hyacinten doen, kunnen mensen ook

Wat hyacinten kunnen, kunnen mensen ook.
Al een glimp van voorjaar en lente laten zien
nog in het diepste van de winter.
Al pronken met weelderige knoppen
lang voor de buitenbloemen bloeien.
Al toveren met kleuren binnenshuis
als buiten het grijs nog regeert.
Al weldadig geuren in januari en februari,
als de takken nog naakt en geurloos staan.

Wat hyacinten doen,

kunnen vrije christenen en andersgelovigen ook.
Wandelen langs de lichtkant van de maan
als velen nog naar de donkere achterkant blijven staren.
Nieuwe wegen bewandelen in samenleving, godsdiensten en Kerk
als velen zich maar blijven vastklampen aan voorbije gestalten.
Zich opladen met vertrouwen in een nieuwe, andere morgen
als niet weinigen nog steeds hopen

op een terugkeer van vroegere tijdgebonden vormen.
Durven vroegere opvattingen, taal en beelden loslaten en sterke ervaringen meemaken met vernieuwing van oude tradities
als velen het nog altijd hebben over verlies, crisis en afvalligheid.

Wat hyacinten laten oplichten, deed de profeet Jesaja ook in zijn tijd.
“Zie, ik ga iets nieuws verrichten,
nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt?”

(Jes. 43, 19.)