Waarom als christenen en Kerk toch nog hoopvol blijven?

Waarom als christenen en Kerk toch nog hoopvol blijven?

Als mensen de Kerk geen kans meer geven,
als mensen geen interesse meer tonen voor het christelijke geloof
als mensen zelfs elke verwijzing naar zingeving afwijzen….

Als instituten en structuren, scholen, organisaties en bewegingen
er niet meer in slagen om het christelijk geloof over te dragen.
Als men de behartiging van het geloofsgesprek
zelfs helemaal laat schieten.

Dan lijkt het einde van christelijke zingeving,
christelijk geloof en Kerk in zicht.
Dan voelen we de ontmoediging en berusting in ons sterker worden.

En toch…

Juist dan gaan we naar de ziel van de joods-christelijke traditie.
Juist als we ons ontheemd en vervreemd voelen
zoals de joden in de ballingschap in Babylon.
Juist als we hopeloos zijn zoals de leerlingen na Jezus’ dood.
Juist als alles voorbij en verloren lijkt.
Juist dan
hebben wijzelf – zoals de joden destijds – de kans en de opdracht
om Jeruzalem in Babylon present te stellen.
Zoals Jezus in Emmaüs
precies de wanhopige leerlingen van Jezus deed beseffen
dat ze toch terug naar Jeruzalem moesten keren
om door te gaan met de Jezusbeweging.
Juist op moeilijke momenten mogen we het niet opgeven.

Na uittocht en doortocht
komt er een nieuwe intocht.
Na een Goede Vrijdag
komt er via een Pasen een nieuw Pinksteren.
Na kwetsbaarheid
kan er weer kracht komen in onze ziel.

Veel hangt af van hoe we de dingen bekijken!
Wie hoopvol kijkt,
ziet nieuwe kansen en positieve ontwikkelingen.
Wie leert zien door de bril van de joods-christelijke traditie,
blijft hoopvol kijken vandaag.

Jezus is niet enkel te vinden in gebouwen
maar evenzeer in mensen.
Jezus is niet enkel te vinden
in de traditionele kerkelijke structuren
en in de oude christelijke organisaties
maar ook in tal van informele groepen
en nieuwe spirituele initiatieven.
Jezus komt niet enkel present in priesters en religieuzen
maar evenzeer door de christenen zelf.
De goddelijke liefde van Paulus’ Hooglied én de leven-gevende Geest
zijn niet enkel werkzaam in Kerken en godsdiensten
maar evenzeer in mensen en groepen die leven
vanuit een open geest en een open hart.

Er is nog g/Geest-kracht.
Er is nog liefde.

Er is nog reden tot hopen.
Er is nog reden om te vertrouwen in de toekomst.

De nieuwe toekomst is te vinden
in de richting die de engel, de herders en de ster
ons wijzen in de kersttijd.

jpv