Het verlangen naar zin

Juist nu we op een afstand van elkaar (en soms van de dingen) moeten blijven,
herontdekken we dat we wezenlijk tot het grotere geheel van de werkelijkheid behoren,
dat we graag verbindend leven, dat we niet zonder verbinding verder kunnen leven.

Juist nu we niet meer kunnen samenkomen op religieuze en artistieke plekken,
beseffen we beter hoe belangrijk gezamenlijke stilte, bezinning, viering en verbeelding zijn
en hoe inspiratie en bemoediging langs spirituele en culturele bronnen komen.

Juist nu (medische) wetenschap en technologie zeer belangrijk zijn,

zien we nog duidelijker in dat zelfs dan de mens en de hele werkelijkheid zeer kwetsbaar blijven.
En dat we heel afhankelijk blijven van de wisselwerking in het onvatbare grote geheel van het leven op aarde en van de kosmos.

Laten we vanuit het groeiende bewustzijn van intense verstrengeling van alles met alles nu maar snel en heftig werk maken van de passende houding bij dit ‘ecologische humanisme’.
Een andere politiek en economie zijn hoogdringend nodig!
Een ander politiek en maatschappelijk leiderschap is vereist!!

In eigen leven en werk kan elk van ons alvast doen wat mogelijk is
en dat is niet niks.
Het doet in elk geval onszelf onmiddellijk meer deugd,
zoals we het in deze coronaperiode in lichaam, geest en ziel ervaren.

Meer weldaad van stilte en schoonheid.
Meer vervulling in wandelen en fietsen.
Meer rust en gezonde lucht in het verkeer.
Meer bestaansvoldoening door meer zorg om elkaar,
meer sociale burgerzin en meer solidariteit.
Meer vervulling door aandacht voor de diepere trillingen in de dingen en
voor de diepere trillingen in een attente, zorgende liefde tussen mensen.

We zijn verstrengeld met elkaar!!
De zorg voor onze verbondenheid is van veel vitaler belang
dan onze drang naar vermeerdering van aanzien, welvaart, geld en bezit
en dan de huidige populistische (tegenstellingen)politiek.
We kunnen maar best allen tezamen gauw werk maken
van een verregaande eco-politiek en eco-economie.

Open en verbindende wijsheidstradities en religies kunnen
in het mentaal-materiële transformatieproces een kostbare rol spelen.
Ze kunnen de samenwerking in de zorg voor gerechtigheid en vrede
voor de hele aarde tegenwerken of bevorderen.

Onze kwetsbaarheid zal ook na de beheersing van het coronavirus
blijven bestaan.
Onze kwetsbaarheid zal nog groter worden, zo ervaren we nu ook de gevolgen
van de oprukkende droogte en opwarming van de aarde in ons eigen land.
Het moet nu anders. Het kan nu nog anders.

Het boek van Hans Alma is daartoe een flinke duw in de rug.

Jean Paul Vermssen