Het goddelijke doorheen het menselijke

Het goddelijke doorheen het menselijke
Het religieuze in het relationele 

Een nieuwe bewustwording in tijden van coronacrisis

De nieuwe religieuze figuur van onze tijd is precies die verbondenheid. Ja, ik gebruik het woord ‘religieus’. Vandaag spelen namelijk religieuze oerthema’s: angst, kwetsbaarheid, eindigheid en hoe we daarmee omgaan. Vandaag misschien minder door te bidden, en misschien des te meer door naar solidariteit en verbondenheid te zoeken. Met onze eigen balkonrituelen van muziek en applaus. Met dankbaarheid voor de inzet van het zorgpersoneel. Door zelf te vragen om een lockdown. Door onze verantwoordelijkheid voor onszelf en de ander op te nemen. Door mondmaskers te naaien.

Zelfs regeringen zetten hun budgettaire orthodoxie opzij omdat ze inzien dat economie ‘maar’ economie is. Geld is er altijd wel te vinden, mensenlevens zijn uniek. In de quarantaine ontdekken we de waarde van de ander, ook al is het op afstand. We ervaren de mogelijke kracht van stilte en rust. Tegelijk beseffen we dat dit deze rust bitter kan zijn voor wie geen beschermd statuut heeft. Deze concrete manieren van zingeving tonen hoe wij als mens een enorme veerkracht en goedheid in ons dragen.

Natuurlijk zijn er haken en ogen aan die solidariteit. De situatie van daklozen, asielzoekers en transmigranten is zowel onmenselijk als een tijdbom. Velen praten in deze coronatijden liever niet over de stroom vluchtelingen aan de Griekse grens. We moeten oppassen dat we onze solidariteit niet beperken tot onze eigen mensen, maar die breder zien. Op dit moment kunnen we die taak er misschien niet echt bij hebben. Maar laten we onszelf in een later stadium uitdagen om die solidariteit tot een gewoonte te maken.

Johan Van der Vloet in Magazijn