Een wit laken en een magnoliabloem

Een wit laken en een magnoliabloem voor mensen in de zorg.
Hun inzet is uiterst zwaar. Hun zorg is groots.
Niet weinigen geven hun leven voor hun zieke medemensen.
Wat een kracht! Wat een zegen voor de samenleving!
We worden er stil van
in diepe verbondenheid en met grote waardering.

Een wit laken en een magnoliabloem voor mensen
in alle vitale dienstensectoren.
Hun inzet is levensbelangrijk en evenzeer heel moedig.
Wat een weldaad voor de samenleving.
We worden er stil van
in diepe verbondenheid en met grote waardering.

Een wit laken en een magnoliabloem
voor de mensen die ernstig ziek worden en fysiek en mentaal zwaar lijden.
Ze sterven vaak eenzaam en zonder voorafgaandelijk afscheid.
Wat een ondraaglijke angst en diepe droefheid
voor henzelf en hun familie.
We worden er stil van
in een diepe verbondenheid die ons overstijgt.

Een wit laken en een magnoliabloem
voor mensen die met blijvende fysieke en mentale letsels moeten verder leven na deze coronatijd.
Ze zullen een lang herstel nodig hebben en misschien levenslang met beperkingen moeten leven.
Wat een verlies moeten ze verwerken.
Wat een moed moeten ze verzamelen.
We worden er stil van
in een diepe verbondenheid die ons overstijgt.