De coronacrisis doet zoveel anders beleven

De coronacrisis doet zoveel anders beleven.
De coronacrisis zal zoveel doen herdenken.

Ze zal – doorheen beperking en pijn –
paradoxaal onze kijk op veel dingen verbreden en verdiepen.
Ze zal versterken wat hier en daar al bezig was aan verandering.
Zo ook op spiritueel en religieus vlak.
Zoals daarnet in het Begijnhof Sint-Elisabeth in Gent.
Stilte
van binnen naar buiten getreden.
Stilte
intenser nu buiten het kerkgebouw dan erbinnen.

Stilte
bijzonder intens vibrerend hier.
Het besef is veel scherper dan anders.
Er hangt zoveel onuitsprekelijk lijden in de wereld.
De kruisweg loopt de wereld rond.
De Goede Week is zoveel eerder begonnen dit jaar.

Stilte
zo helend tegelijk,
onderstutting en versterking van onze draagkracht.
Zijn houten kruis hangt dit jaar achter gesloten deuren,
maar iets van die wondere, geestelijke Aanwezigheid
is overal voelbaar en werkzaam.
Sinds de ervaring en het besef van de leerlingen en de evangelisten
is Jezus nu overal bereikbaar:
als lotgenoot in verlatenheid
en als bondgenoot in blijvende ontvankelijkheid
in goede en kwade dagen.

De stilte hier, rond de begijnhofkerk in Gent,
spreekt een heel eigen taal,
anders dan de stilte elders in de stad.
Ik hoor er spontaan
de woorden van het lied van Leonard Cohen:

Come healing

And let the heavens hear it
The penitential hymn
Come healing of the spirit
Come healing of the limb

Behold the gates of mercy
In arbitrary space
And none of us deserving
The cruelty or the grace

O solitude of longing
Where love has been confined
Come healing of the body
Come healing of the mind

O see the darkness yielding
That tore the light apart
Come healing of the reason
Come healing of the heart

O troubled dust concealing
An undivided love
The heart beneath is teaching
To the broken heart above

jpv